[ad_1]
جمعه گذشته ، مأمورین مهاجرت و اجرای گمرک (ICE) شهردار نیوآرک راس باراکا را در خارج از بازداشتگاه دستگیر کردند. باراکا در تلاش بود تا از این مرکز بازدید کند – که اخیراً افتتاح شد و توسط گروه GEO ، یک شرکت زندان خصوصی – با اعضای هیئت کنگره نیوجرسی اداره می شود. باراكا نه تنها از ورود آنها محروم شد ، بلكه توسط نمایندگان بخش تحقیقات امنیت میهن ICE دستگیر شد ، حتی اگر او شهروند آمریكا باشد. وی در نهایت در دادگاه فدرال به یک فقره تخلف متهم شد و پس از چند ساعت از بازداشت آزاد شد.
دستگیری باراکا تنها یکی از بسیاری از تحولات اخیر مربوط به مهاجرت بود که می توانست به راحتی یک چرخه خبری کامل را در کنار گمرک و حفاظت از مرزها (CBP) بازجویی کند و از استفان میلر ، استفان میلر ، مشاور کاخ سفید و مشاور کاخ سفید را بازجویی کند و اعلام کرد که دولت “به طور فعال” به تعلیق در حق قانون اساسی است. قشربشر اما در حالی که ممکن است اقدامات ترامپ بی سابقه به نظر برسد ، او به زیرساخت های ساخته شده در طی چند دهه ، عمدتاً با حمایت دو طرفه متکی است. تفاوت اکنون این است که ترامپ از آن برای هدف قرار دادن هر کسی و همه ، از جمله شهروندان آمریکایی که از سیاست های وی انتقاد می کنند استفاده می کند.
قانون مهاجرت ایالات متحده مقدار خیره کننده ای از قدرت را به قوه مجریه اعطا می کند. در حالی که قوانینی وجود دارد که حاکم است که تعداد زیادی از افراد می توانند در یک سال معین به طور قانونی به ایالات متحده مهاجرت کنند و زمینه های تبعید را دیکته کنند ، بیشتر سیاست های مهاجرت دیگر عمدتاً به اختیار رئیس جمهور است ، به ویژه هنگامی که کنگره از هم جدا شده است. قانون تعیین می کند که چه کسی می تواند به ایالات متحده بیاید و چه کسی می تواند حذف شود. رئیس جمهور تصمیم می گیرد که آیا اصلاً این حذف ها را انجام دهد.
قوانین مهاجرت ما غالباً با اهداف خاصی در ذهن نوشته شده است: کمونیست ها در دهه 50 ، تروریست ها در دهه 2000. کنگره پس از یازدهم سپتامبر وزارت امنیت میهن (DHS) را تأسیس کرد ، ظاهراً برای محافظت از آمریکایی ها در برابر “تهدید تروریستی” که در همه جا کمین می کرد. DHS اجرای مهاجرت را با امنیت ملی ادغام کرد و در این روند از حقوق مدنی همه افراد پیروز شد. در آن زمان ، آزادیخواهان مدنی هشدار می دادند که قدرتهای نظارتی گسترده به DHS و بسیاری از آژانس های مؤلفه آن به دولت اجازه می دهند تا فقط در مورد هر کسی نظارت کند.
رژیم اجرای مهاجرت پس از 9/11 یک Dragnet با طراحی است. در منطق پیچیده جنگ بر علیه ترور ، نظارت انبوه قیمت کمی برای پرداخت هزینه های تهدیدات امنیت ملی بود ، که با توجه به ماهیت خود ، به طرز حیرت انگیزی عمل می کردند. قانونگذاران می توانند اختلال در عملکرد این سیستم را قبل از ترامپ به دلیل سرخوردگی قرن بر تروریسم و به طور مهم به دلیل مجموعه ای از هنجارهایی که به طرز احمقانه اعتقاد داشتند در طول زندگی خود باقی بماند ، بهانه کنند.
تحت یک دولت برهنه استبدادی ، محدودیت به قدرت اجرایی – ضمنی و صریح – دیگر وجود ندارد زیرا رئیس جمهور می گوید آنها این کار را نمی کنند و این همان است. تنها چند ماه از دوره دوم خود ، ترامپ نشان داده است كه اگر دادگاه جرات كند علیه او حکومت كند ، او فقط از دستورات آنها سرپیچی می كند. کنگره ، که به شدت توسط جمهوریخواهان کنترل می شود که ترامپ را می شناسند ، بیش از هر چیز وفاداری را ارزیابی می کنند ، مایل به انجام هرگونه نظارت معنادار از قوه مجریه نیست. اگر همه ما قبول کنیم که مهم است ، سیستم چک و تعادل فقط اهمیت دارد.
مراحل مقرر یکی دیگر از مواردی است که همه افراد تا زمانی که از بین نرفت ، می دانند – اما این ، برای بسیاری از مهاجران ، قبلاً پرتحرک بود. ترامپ و چند عضو دیگر دولت وی اخیراً ادعا كرده اند كه افراد غیر مشكل حق اجرای موعد مقرر ندارند و افرادی كه از نظر قانونی در ایالات متحده هستند ، هیچ نگرانی ندارند. این بدیهی نیست ، از آنجا که ICE اخیراً یک شهروند آمریکایی را دستگیر کرد و حتی پس از تهیه خانواده وی شناسنامه خود را که توسط یک قاضی فدرال نیز تأیید شد ، از آزادی وی امتناع ورزید. این مرد از بازداشت یخ آزاد شد ، اما واقعیت این است که روند مقرر همان چیزی است که در وهله اول از اعزام یخ به افراد بدون دلیل جلوگیری می کند.
شایان ذکر است که ICE در گذشته شهروندان آمریکایی را به اشتباه تبعید کرده است. این مشکلی نیست که برای ترامپ منحصر به فرد باشد. در هر صورت ، این اثبات این است که آنچه که برای انجام مراحل مقرر در سیستم مهاجرت می گذرد ، حتی قبل از اینکه وی را به عهده بگیرد ، یک پارس بود. بر خلاف افرادی که به جرم جرم متهم می شوند ، افراد در مراحل تبعید در صورت عدم توانایی استخدام وکلای خود ، مشاور منصوب دولت را آزاد نمی کنند. این دادگاه برای اثبات اینكه شخصی قابل تبعید است ، اما در مورد شخصی كه با تبعید روبرو است ، برای اثبات اینكه آنها نیستند. حتی این شکل حداقل روند موقت برای دولت ترامپ بیش از حد است ، که به دنبال این بود که مردم را در مراحل حذف حتی اساسی ترین حمایت های قانونی حذف کند.
ترامپ همچنین ابراز علاقه کرده است تا شهروندان آمریکایی را تبعید کند و به خبرنگاران گفت که وی برای ایده فرستادن “جنایتکاران خانه دار” به سچوت ، زندان در السالوادور که DHS به مهاجران ونزوئلا تحت قانون دشمنان بیگانه تبعید می کند ، باز است. دولت ترامپ با هیچ مدرکی تقریباً هیچ مدرکی متهم کرد که مهاجران به Cecot اعزام شده اند که عضو باند ونزوئلا Tren de Aragua هستند.
بر خلاف مهاجران که بدون شنیدن به السالوادور اعزام شدند ، باراکا پس از چند ساعت از بازداشت آزاد شد. پس از بازجویی به پیکر اجازه بازگشت به ایالات متحده داد. هر دو مرد شهروند آمریکایی هستند ، به این معنی که آنها نمی توانند از نظر قانونی از ورود به کشور خارج شوند یا از آن انکار شوند. این بدان معنا نیست که قبلاً اتفاق نیفتاده است: در اواسط دهه 1950 ، شهروندان آمریکایی در “عملیات Wetback” ، یک کمپین اعزام انبوه که در آمریکایی های مکزیکی ابداع شده توسط پیشرو ICE ، خدمات مهاجرت و طبیعی سازی طراحی شده بود ، تحت الشعاع قرار گرفتند. برخی از مورخان تخمین می زنند که نیمی از دو میلیون نفر که تحت عملیات Wetback از ایالات متحده خارج شده اند ، شهروندان آمریکایی بودند.
این نمایش های جدید نیرو هنوز نشانه هایی نگران کننده است که دولت ترامپ مایل به استفاده از سیستم مهاجرت است تا به دنبال هر کسی که دولت وی تهدید یا دشمن می داند ، برود. به راحتی می توان گفت که ترامپ در حال تلاش برای بررسی قدرت خود است ، که او به عنوان یک اقتدارگرا رفتار می کند. هر دو جمله صحیح هستند و ارزش تکرار دارند ، اما کل داستان را نمی گویند. با توجه به مهاجرت ، ترامپ بیشتر از همه در قوانین کار می کند تا علیه آنها. اقدامات وی نشانگر فرومایگی منحصر به فرد دولت وی نیست ، بلکه ظلم و ستم بی نظیر سیستم عمدتاً مطابق آنچه در نظر گرفته شده است عمل می کند.
در ایجاد DHS ، کنگره وضعیت نظارت را فراتر از آژانس های اطلاعاتی گسترش داد و به شعبه اجرایی اعطا کرد و مجوز بیشتری را برای نگه داشتن زبانه ها در همه مرزهای ما ، افراد غیرقانونی یا در غیر این صورت ، به نام امنیت ملی فراهم کرد. کنگره به رئیس جمهور این اختیار را داد تا تصمیم بگیرد که چگونه ، چه موقع و چه کسی را به افراد غیرقانونی تبعید کند. اکنون ، ترامپ این اختیار را به محدوده خود سوق می دهد ، و به نظر می رسد تعداد معدودی از مردم متوجه شده اند که این فشار تا چه حد می تواند پیش برود.
[ad_2]
منبع:theverge
